پولادی‌ترین زن ایران؛ یک مورد خاص!

پولادی‌ترین زن ایران؛ یک مورد خاص!
گفتگو با خانمی که با حمل وزنه ۲۷۵ کیلوگرمی روی پاهایش خبرساز شد

روزنامه خراسان - صادق جهانی: گیتی موسوی بانوی ۴۵ ساله و ورزشکار تبریزی که رکورد جهانی کشیدن تریلر را دارد، با قدرت و آمادگی جسمانی بالای خود، ۲۷۵ کیلوگرم وزن را به طرز عجیب و حیرت انگیزی به مدت یک دقیقه و ۱۷ ثانیه و ۷۵ صدم ثانیه روی پا های خود تحمل کرد و در حضور داوران، نامش را به عنوان اولین زن جهان که چنین رکوردی از خودش به جا می گذارد، ثبت کرد. در واقع بهتر است بگوییم موسوی پیش قراول و طلایه دار ثبت رکورد در این عرصه شد چراکه قبل از او هیچ شخص دیگری در دنیا چنین رکوردی در ورزش کراس ترینینگ از خود به جا نگذاشته بود.
پولادی ترین زن ایران
او که متاسفانه یک روز قبل از ثبت رکوردش، پدرش را از دست داد به گفته خودش برای شادی روح او، قاطعانه، با ایمان به توانایی اش و بدون این که ذره ای روحیه اش را ببازد، پا به میدان گذاشت و این رکورد را از آن خود کرد. او که در حاشیه این رکوردزنی، ۱۱ تایر را هم در یک دقیقه جابه جا کرد. در گفتگو با ما به مشکلاتش در مسیر این ورزش همچون مخالفت خانواده و مصدومیت هایش هم اشاره می کند و می گوید: به دختران توصیه نمی کنم وارد این رشته شوند . به همین بهانه و در پرونده امروز به سراغ قوی ترین زن جهان رفتیم تا از زندگی ورزشی و لحظه تاریخی رکوردشکنی اش برای ما بگوید.
۱۰ سال است که بدن سازی کار می کنم
موسوی که به تازگی به عنوان رئیس هیئت کراس ترینینگ استان آذربایجان شرقی انتخاب شده، در شروع گفت وگویش از علاقه و دلایل فعالیت اش در این رشته می گوید: نزدیک ۱۰ سال است که بدن سازی کار می کنم. بدن سازی بیشتر مربوط به تقویت عضلات بدن است و باعث قوی شدن فرد می شود. از کودکی در رشته آمادگی جسمانی کار می کردم که بیشتر سرعت انسان را بالا می برد. چند ماهی هم هست که رشته ورزشی دیگری به نام کرا س ترینینگ وارد کشورمان شده است.
پولادی ترین زن ایران
در این رشته ورزشکار علاوه براین که می تواند قدرت بدنی اش را بالا ببرد، سرعت و استقامتش هم بالا می رود. یعنی زمانی که من آمادگی جسمانی کار می کردم، فقط سرعت داشتم و در حد رکورد های جهانی نبود. در واقع متوجه شدم این رشته ورزشی هم قدرت بدنم را بالا می برد و هم سرعت استقامتم را. به خاطر سابقه ورزشی خوبی که داشتم از تهران به من ابلاغ کردند و مسئول کراس ترینینگ آذربایجان شرقی شدم. کراس ترینینگ در واقع همان ورزش بدن سازی یا آمادگی جسمانی است و ورزشکار این رشته در همه ابعاد رشد می کند .
خبرگزاری روسیه باور نمی کرد که تریلی ۱۲ تنی را کشیدم
او فروردین سال گذشته هم موفق به ثبت رکورد کشیدن تریلی شد که درواقع اولین رکورد حرفه ای و ورزشی اش هم به حساب می آید. وی درباره رکورد پارسال خود توضیح می دهد: اولین ثبت رکوردم مربوط به ۱۱ فروردین سال ۹۸ بود که یک تریلی به وزن ۱۲ تن و ۲۷۰ کیلوگرم را کشیدم. ۱۰ روز بعد از آن رویداد، خبرگزاری روسیه با من تماس گرفت که خانم موسوی می شود این رکورد را جلوی دوربین های ما دوباره بزنید که ما هم از نزدیک شاهدش باشیم و ضبط اش کنیم. نمی دانم شاید باور نمی کردند. در نهایت قبول کردم و اتفاقا آن جا ۱۱۰ کیلو هم بیشتر کشیدم، یعنی ۱۲ تن و ۳۸۰ کیلوگرم. قبل از آن رکورد جهانی کشیدن تریلی مربوط به یک خانم استرالیایی بود که ۱۱ تن و ۳۵۰ کیلوگرم را کشیده بود و خوشبختانه من رکورد آن زن را هم شکستم. همان زمان یکی از مسئولان ورزشی به من گفت چرا اولین رکوردت این قدر زیاد بود؟!
پولادی ترین زن ایران
برای اولین رکوردت یک پراید می کشیدی، بعد سراغ ماشین شاسی بلند می رفتی و در نهایت شش تنی می کشیدی. در همین زمینه باید به یک نکته اشاره کنم. یکی از خصوصیات اخلاقی درونی من این است که یک کاری را که در حالت عادی انجام می دهم، به طور مثال رکورد اسکات نشسته را در باشگاه با وزن ۱۸۰ تا ۲۰۰ کیلو انجام می دادم، تمرین می کردم و ۳۰ ثانیه هم می نشستم. اما وقتی که می خواهم رکوردی ثبت کنم یکهویی تصمیم می گیرم دو برابر بزنم که خودم هم نمی دانم دلیل اش چیست؟! شاید تشویق مردم تاثیرگذاراست، شاید دوربین ها را می بینم و سعی می کنم بهتر کار کنم. به زبان ساده تر روز رکوردشکنی، کارنشدنی می کنم و بهتر از روز تمرینم عمل می کنم .
همه اعضای خانواده مان ورزشکار هستند
موسوی در باره وضعیت جسمانی و روانی اش می گوید: خورد و خوراک و تغذیه ام خیلی خوب است. من هم از نظر جسمانی قوی هستم و هم از نظر روانی. شما ببینید پدر عزیز بنده روز قبل از ثبت رکوردم به رحمت خدا رفت، عاشق پدرم بودم و هستم، اوپیگیر کارهایم بود و منتظر که روز ثبت رکورد اسکات نشسته ام هم فرا برسد و کنارم باشد که متاسفانه روز قبل از ثبت رکورد ایست قلبی کرد. آن قدر به من شوک وارد شد که اسپانسرهایم، دکتر رحیمی و دکتر دبیری گفتند، اگر می خواهی ثبت رکوردت را به یک ماه دیگر موکول کن، ولی من گفتم نه، چون به مردم و مسئولان قول دادم و می خواهم این رکورد را ثبت کنم و می دانستم که پدرم هم دوست دارد این رکورد را بزنم.
پولادی ترین زن ایران
زمانی که می خواهم رکورد بزنم احساس می کنم که می خواهم به جنگ بروم. چرا می گویم جنگ؟ چون احتمال آسیب دیدن خیلی زیاد است. جالب است بدانید، خانواده گیتی موسوی هم سابقه ورزشکاری طولانی دارند: پدر مرحومم از پهلوانان قدیم شهر و بین مردم هم به پهلوان سید زبانزد و مشهور بود. او راننده تریلی و خیلی آدم قوی بود و یکهو تایر تریلی را برمی داشت و پرتاب می کرد. عموی بنده هم ورزشکار باستانی کار بود. برادرکوچک ترم، دوچرخه سوار حرفه ای و خواهرم هم اسب سوار است .
از ذکر یاابوالفضل (ع) مدد و انرژی می گیرم
اگر در عکس ها و ویدئو های منتشر شده از گیتی موسوی دقت کرده باشید، وی سربندی مزین به نام سیدالشهدا (ع) را بر پیشانی اش نصب کرده، او از علت این کارش می گوید: دو تا سربند یاابوالفضل هم به دستان و بازوهایم زده بودم و یک یامهدی (عج) هم روی قلبم. هدف من رسیدن به تعالی و معنویت است نه زندگی اشرافی. رسیدن به تعالی بدون اعتقادات مذهبی خیلی سخت است. من در یک خانواده مذهبی بزرگ شدم. از ائمه معصومین (ع) نیرو و انرژی می گیرم. همین ذکر یاابوالفضل (ع) و امام حسین (ع) به من انرژی می دهد و کمکم می کند. مگر می توانم رکوردی بزنم که سربند امام حسین (ع) بر پیشانی ام نباشد. خدای بزرگ گفته است از واسطه ها کمک بگیرید.
بینندگان رکوردشکنی ام از استرس رویشان را برمی گرداندند
در ادامه گفتگو، از واکنش افراد حاضر در لحظه رکوردشکنی و همچنین نوع نگاه مردم به این ورزش سخت و طاقت فرسا می پرسم که می گوید: همه افراد ایستاده و با استرس و نگرانی نگاهم می کردند. اسپانسرهایم نگران سلامتی ام بودند. مربی ام خانم حشمت می گفت رویم را برگردانده بودم و اصلا نگاهت نمی کردم. همه بینندگان رکوردشکنی ام نگران سلامتی ام بودند و تشویقم می کردند و به من لطف داشتند و در این مدت پیام های تبریک و تسلیت زیادی برایم ارسال کردند .
پولادی ترین زن ایران
روزی حداقل ۵ ساعت تمرین می کنم
از ورزشکار تبریزی می خواهم که درباره تمرینات روزانه اش برایمان توضیح دهد: روزی پنج ساعت تمرین می کنم. سه ساعت در باشگاه کراس ترینینگ با بدن سازی کار می کنم و دو ساعت هم در استخر شنا می کنم. بیشتر تمریناتم از نوع هوازی و بدن سازی است. این را هم بگویم هفته ای دو روز هم استراحت می کنم. چون اگر استراحت نکنم و ریکاوری نشوم، انرژی برایم نمی ماند و اتفاقا کارم سخت تر هم می شود .
رکوردم را به افتخار سردار سلیمانی ثبت کردم
لحظه ای که داشتم رکوردم را ثبت می کردم، فقط به سردار سلیمانی فکر می کردم ، موسوی با این مقدمه می افزاید: من رکوردم را به افتخار سردار سلیمانی و سالگرد ایشان ثبت کردم، چون همه ما امنیت مان را مدیون ایشان هستیم. اگر سردار سلیمانی در عراق و سوریه با داعش نمی جنگید، داعش الان در کشور ما بود. زمانی که می بینم دخترم به راحتی به کلاسش می رود این را مدیون سردار سلیمانی می دانم. هر موقع به یاد سردار می افتم احساس آرامش می کنم .
خانواده ام با این نوع ورزش مخالف بودند
وی در پاسخ به سوالم مبنی بر دیدگاه خانواده و این که آیا با ورودش به این رشته ورزشی مخالف بودند یا نه؟ می گوید: خانواده ام با ورزش کردنم مخالف نبودند، ولی با ورزش حرفه ای ام مخالفت می کردند، چون می ترسیدند آسیب ببینم. پدر عزیزم تا همین یک هفته پیش به مادرم می گفت که ای وای، گیتی دوباره می خواهد رکوردزنی کند! هی می گفت خدایا پایش چه می شود؟ بالاخره پدر و مادرند و طبیعی هم هست که نگران شوند. مادرم در لحظه ثبت رکورد فقط آیت الکرسی می خواند و خیلی نگران بود، چون ممکن بود برای قلبم اتفاقی بیفتد، ریه ام یا رباط پاهایم پاره شوند.
پولادی ترین زن ایران
مادرم مدام می گوید چرا سلامتی ات را به خطر می اندازی؟ همیشه می ترسد اتفاقی برایم بیفتد. برادرم که می گوید خوددانی! اما خواهرم همیشه مرا تشویق و کمک می کند. واقعیت اش من نمی توانم از این کار دست بکشم. انگار که برای همین کار های چالشی ساخته شدم. دوست ندارم زندگی لاک پشتی داشته باشم.
در طول این سال ها مصدومیت های زیادی داشتم
متاسفانه گیتی موسوی در سال های اخیر دچار مصدومیت های زیادی شده و می گوید: یک بار در جوانی و زمانی که کلاس سوم دبیرستان بودم دو و میدانی کار می کردم، عضلات و ران پاهایم دچار پارگی شد. یک سال پیش در حال حرکت اسکات زدن و یک بار هم در حال ماشین بلند کردن، چون بدنم را گرم نکرده بودم آسیب دیدم. یک بار دیگر در حرکت اسکات ایستاده پایم زمانی که وزنه ۱۴۰ کیلویی را تحمل می کردم، چون گیره ها را به صفحه ها وصل نکرده بودم، صفحه ها ریختند و من هم به یک طرف روی زمین افتادم و پایم پیچ خورد. یک بار دیگر هم رباط ومینیسک پای چپم پاره شد. متاسفانه مصدومیت های زیاد دیگری هم داشته ام.
این کار مردانه است
او در پاسخ به این سوال که آیا قبول دارد رشته ای که به آن روی آورده، کم و بیش مردانه است؟ هم می گوید: بله، قبول دارم کارم مردانه است. البته بعضی از آقایانی که وارد این رشته می شوند متاسفانه از استروئید ها استفاده می کنند. ولی من هرگز از استروئید ها استفاده نکرده ام، تازگی ها فقط کمی مکمل استفاده می کنم. در خیلی از رشته ها نوابغ زیادی هستند و حرکات ورزشی قشنگی انجام می دهند، ولی کار من کمی بیشتر سر و صدا می کند.
پولادی ترین زن ایران
چون یک خانم یک حرکت مردانه را انجام می دهد و این برای مردم خوشایند است. این را هم بگویم من هم حرکات قوی و رکوردهایم را به ثبت می رسانم و هم یک خانواده خوب دارم. من یک دختر خیلی خوب تربیت کردم. دختر من الان ۱۶ سال دارد و باید کلاس نهم بود، ولی کلاس یازدهم می خواند. یک سال جهشی خوانده و یک سال هم زود به مدرسه رفته است. دخترم خیلی مودب و باشخصیت است. پس به زندگی و بچه ام هم می رسم. ضمنا من استعدادم، قدرتم است. به طورقطع من اگر استعداد هنری داشتم طبیعتا سراغ یک کار هنری می رفتم .
اولین نفر در دنیا هستم که این رکورد را ثبت کردم
ویدئو و تصاویر رکوردشکنی بانوی ورزشکار تبریزی در روز های اخیر در فضای مجازی پربازدید شده است. از او درباره تصمیم اش، کم و کیف و حساسیت اجرا و ثبت این رکورد می پرسم که می گوید: علاقه زیادی به ثبت رکورد های استقامتی داشتم و بالاخره جمعه هفته گذشته این کار را انجام دادم. تحمل وزنه ۲۷۵ کیلوگرمی روی پاها، آن هم وقتی که روی هوا نشستی و صندلی وجود ندارد تا روی آن بنشینی کار راحتی نیست. البته کسی که بخواهد روی صندلی بنشیند باز هم نمی تواند این وزنه ها را روی پاهایش تحمل کند. این کار از یک طرف، یک حرکت قدرتی بود که پا ها باید وزنه ها را تحمل می کردند و از طرف دیگر حرکت استقامتی هم به شمار می رفت، چون باید در وضعیت ۹۰ درجه می نشستم و وزنه ها را تحمل می کردم. اگر از وضعیت ۹۰ درجه خارج می شدم، داوران قبول نمی کردند.
پولادی ترین زن ایران
همچنین پاهایم نباید تکان می خورد و مچ پا ها نباید می لرزید. بهتر بگویم کوچک ترین حرکت باعث می شد این وزنه ها بریزند و فرد درجا رباط پاره کند یا پایش بشکند. این حرکت از رکورد تریلی ام سخت تر بود. علت اجرای دقیق مهارتم این بود که من مطمئن بودم بر کراس ترینینگ مسلط شدم و استقامت بدنم بالا آمده و با قاطعیت گفتم که می توانم این حرکت را انجام دهم. حرکتی انجام دادم و به ثبت رساندم که حالا حالا ها کسی نتواند انجام دهد و به خاطر همین سعی کردم رکورد بالایی را بزنم. نام دقیق رکورد هم اسکات نشسته کنار دیوار بود و دلیل این نام گذاری هم این است که باید صاف بنشینیم.
جالب است بدانید که آقای رضایی، مسئول ثبت رکورد ها که از تهران آمده بود به من گفت، نیازی نیست بیشتر از ۳۰ ثانیه بنشینی و تحمل وزنه ۱۰۰ کیلویی هم برای ثبت رکورد کفایت می کند، ولی من گفتم نه، می خواهم وزنه ۲۷۵ کیلویی را تحمل کنم و این طور شد که با موفقیت، اسکات نشسته کنار دیوار را با وزن ۲۷۵ کیلوگرم به مدت زمان یک دقیقه و ۱۷ ثانیه و ۷۵ صدم ثانیه به جا گذاشتم. آدم در حالت عادی با خودش می گوید یک دقیقه نشستن است دیگر! خوب است بدانید زمانی که صفحه ها را روی پاهایم می چیدند، آن قسمت را جزو زمان حساب نمی کردند، به من گفتند اول ۲۷۵ کیلوگرم را روی پاهایت می چینیم و بعد از چیدن و به محض ثابت شدن، کرنومتر را می زنیم و شروع به ثبت رکورد می کنیم. یعنی زمانی که یکی یکی صفحه های ۲۰ کیلویی را روی پاهایم می گذاشتند، طوری که از سرم هم بالاتر آمده بود، هنوز کرنومتر را نزده بودند.
پولادی ترین زن ایران
فقط چیدن صفحه ها و تحمل شان در آن حالت، حدود سه دقیقه طول کشید. نه باید خم می شدم، نه بالاتر می رفتم و نه پایین تر می آمدم و صرفا باید ۹۰ درجه می نشستم. داور گفت، حق نداری زمان چیدن صفحه ها را حساب کنی و ما هم حساب نمی کنیم. با خودم گفتم، ای کاش ۳۰۰ کیلو را تحمل می کردم. اولین نفر در دنیا هستم که رکورد اسکات نشسته را ثبت کردم .
به دختران توصیه نمی کنم وارد این رشته شوند
او با این مقدمه که قدرتمندبودن به معنی این نیست که آدم نمی تواند روحیه لطیفی داشته باشد.
می گوید: به دختران توصیه می کنم وارد این رشته ورزشی نشوند، چون آسیب زاست و از طرف دیگر اعتیادآور است. به طور مثال فردی که در مسابقات شرکت می کند و مقامی می آورد یا رکوردی می زند، خوشحال می شود و دوباره گرایش به رکوردزنی و رکوردشکنی پیدا می کند و در مسابقات شرکت می کند. من با این که خودم یک ورزشکار خیلی قدرتمندم، چند روز پیش که داشتند گوسفندی قربانی می کردند، نتوانستم نگاهش کنم. یعنی آن قدر دل نازکم. مطمئن باشید همیشه آدم هایی که قوی هستند هم بیشتر متواضع و هم بیشتر دل نازک اند. بهتر بگویم ذهن، فکر و دل با چشم آدم کاملا متفاوت است.

افزودن نظر